— Менің намысыма тие алмайсыз! Сіз — дінсіз адамсыз! — Эжени кеудесіндегі халатын күрт созып жөндеді. — Ал менің, Құдайға шүкір, дінім әрдайым жүрегімде!
Равич пальтосын алып жатқан.
— Дін оп-оңай көзсіздікке айналады. Барлық дін-дердің атынан қаншама қан төгілгені тегін емес қой. —Ол мысқылын жасырмай күліп тұрды. — Төзімділік — күдікпен туыстас, Эжени. Мен сияқты дінсізбен салыстырғанда, дінге сенетін сіздің маған соншалық өшпенділікпен қарайтыныңыз сондықтан емес пе?
