Кез келген «кейіннен» кейінгі осынау біртүрлі құлазу сезімі. Жиналған төсек енді ештеңені еске салмайды. Өткен күнді жемтігіндей талап тастаған шибөрі секілді жаңа күн. Қараңғылықта ертегідегідей қанат жайған түнгі елестер енді тағы да қиянның қиянында қалыпты, желбіреген желектей артта адыра қалған сәттердің үстіндегі сағымдай…
Салтанат қақпасы
·
Эрих Мария Ремарк
