Ол кезде жансыз зат сөйлейді, жансыз зат билейді. Қарап тұрған жігітке қыз асылады. Айшылық алыс жердегі былықты үйінде отырып көре береді. Содан көңілі тез кірленеді. Құрамалы-қорғанды үйлері болады. Сонша тығыз отырса да, айттың өзінде көрші көршіге бас сұқпайды. Әйелі ерге теңеледі. Мініп жүрген есегінің түнде екі көзі жанып тұрады, ішіндегі сандығы жағы талмай қақсап тұрады. Құранды теріс тәпсірлейтін тобыр болады. Есті азамат дін десе, тұра қашады. Кітаптың көптігінен момындар шатысуға бейім болады. Кәсібі кесірін тигізеді. Күндіз өгіз сияқты жұмыс істейді, түнде өлік сияқты ұйықтайды. Ол кәсіпті істемесе, аштан өледі. Істесе, жүрегін тот басады. Сол кезде ниеті түзу, заманның тарлығынан тағатқа әлсіз үмбетім болады. Олар желіп өткен өмірінен мән таба алмай өкінеді. Ақиретте олардың жалғыз байлығы осы өкініші болады. Мен де сол кезде пәниде шын өкінген момынға шапағатты молынан қыламын.
Сияр Шәріп
·
Санжар Керімбай
