Енді біздің бірге болу-болмауымыздың мәнісі жоқ екеніне алдымен бойсұнамын, өйткені ол уақыттың ішінде орын алатын дүние, ал біздікі мәңгіліктің аясындағы нәрсе секілденеді. Жүрегіңнің «тынысы» ашылып, терең дем алатын сияқтанады, соған сенсең. Себебі сенің жүрегіңнен орын алған адам құл секілді тек сенің қалауыңды орындаумен айналыспайды; ол қателеседі, сатқындық жасайды, өкінеді, жылайды, күледі, сосын сені сүйетінін түсінеді, кешірім сұрайды, сосын қайталайды бәрін. Сені шын сүймеуі де мүмкін, бірақ қабылдайсың, өйткені оның еркі бар, талап ете алмайсың. Көкірегіңде тіршілік кешетін мүмкіндік бересің, өйткені кеңсің. Өте кең. Сол
