Onlayn kitobni bepul oʻqish Bu yay da belə keçdi̇. Şerlərmuallif Vahi̇d Çəmənli̇
Vahi̇d Çəmənli̇
Bu yay da belə keçdi̇
Şerlər
Шрифты предоставлены компанией «ПараТайп»
© Vahi̇d Çəmənli̇, 2018
«Bu yay da belə keçdi» kitabında Vahid Çəmənlinin müxtəlif illərdə yazdığı şerləri toplanmışdır. Bu şerlərdə Vahid Çəmənli insanlara, Vətənə, torpağa olan sevgisini ən səmimi hisslərlə tərənnüm edir. Kitab geniş oxucu kütləsi üçün nəzərdə tutulmuşdur.
6+
ISBN 978-5-4485-3155-2
Создано в интеллектуальной издательской системе Ridero
Оглавление
- Bu yay da belə keçdi̇
- Minnətdarlıq
- Hörmətlə: Vahid Çəmənli
- Ön söz
- Lə İləhə İlləllah
- Dünyanı sevəni dünya unudur
- Mənim ana dilim
- Amma görüm Ağdam azad Ağdamdı
- Oldu
- Ürəyimi sıxan dağlar
- Gözlərim doymadı xatirələrdən
- Endi
- Şair Ədalət Bədirxanova həsr olunur
- Düşdün burulğana, çox çabalama
- Bir şerin tarixi
- Göndərilməyən məktub
- Bu yayın istisi bir az çox oldu
- Qalıb
- Keçir
- Bir izah göndər, Allah
- Qarabağ, ay mənim muğam beşiyim
- Dağlar oğlu
- Zirvələrə boylanıram
- Gedər
- Şairlik qəlb yanğısıdı
- Gəmilər
- Sən sevgimə irad tutub, qınadın
- Yenə də bahar gəldi
- Əlacı yox təkcə Vahid bihalın
- Gənclik hara çıxıb gedir?
- Gördüm
- Şair sözü şirin şəkər
- Həkim
- Aşiqin oldum
- Fağır kişi
- Dördlüklər
- Dünya köhnə dəyirmandı
- Rübailər
- Qaldı
- Dərdi yük eləmə
- Mehman Göytəpəliyə həsr olunan qəzəl
- Qaldı
- Murov dağı
- Aşıq Haşım Qubalıya həsr olunan dörd şer
- Edirsən
- Aşıq Haşım Qubalıya
- Üz gözəlliyi
- Təcnis
- Bu dağın yamacında
- Vətən dərdi ağırdı…
- Ramiz
- Alır
- Kəhriz
- Ağdam haqqında ballada
- Şahmar Əkbərzadəyə
- Can deyənim bol idi…
- Dağlara…
- Yazdınmı barı
- İçində
- Daşlar silah olub insan əlində
- Nəyinə gərəyəm, sənin ay Vətən?
- Gəzərsən Vahidi bir gün çıraqla
- Mayıl Adilova Həsr edirəm
- Qaldı
- Dostum Tural Qula
- Elimə, dilimə verirəm dəyər!
- Yollar
- Dağlara
- Bir iman yeri var min güman yeri
- Dəli Çəmənli haqqında ballada
- Sən məni ovutma bu məhəbbətlə…
- Bu axşam ilk dəfə duydum ki, yoxsan
- Qaytarın dünyaya təzədən məni
- Qəm çəkməklə qəm artar
- Son dəfə keçirəm sizin küçədən
- Səni hardan alım indi…
- Ağdam
- Yox, deyən qəlbimə yaman girmisən
- Hardan gəldin ağ buludum
- Şamaxı…
- Ata həsrəti
- Dostum Kərimə — Uğurun babasına
- Sözlər
- Övladlar dönükləşəndə
- Vağzalı çalınır
- Şirin bir nəğmədir qığıltıların
- O gün ki getməyə bəhanə gəzdin
- Dağ olsam əriyərdim
- El birinci daş atır…
- Mən gedəndə Çəmənlidən
- Uçurumun üstündə bitən çinar
- Seyid Lazım Ağanın məqbərəsi önündə düşüncələr
- Yollar
- Yaşamağa qoymur bizi
- Niyə çırpınırsan ey sevən ürək
- Düz ola
- Göylərin altında
- Oğlum Valehə həsr olunur
- Düşünmə ki əzabına dözüm yox
- Necə deyim ona görən…
- Sən hələ dağları görməmisən ki…
- Dağlar həm sənindi, həm də mənimdi
- Bir zaman mən səni sevirdim gözəl
- Mən səssiz gəlmişdim səssiz gedirəm
- Dərd yazan dərdimi nə yaman çəkir?
- Culianna
- Bu küçə həmən küçə
- Balaca Ayana
- Adın mənim oldu özün özgənin…
- Nə tez ötüb keçdi bahar
- Yenə bir gözəlin baxışlarıyla…
- Şübhələr
- Bəlalı sevgim
- Qız sevildi bahardı
- Boyuna bax toyuna bax
- Bəs yanıma hansı üzlə gəlmisən
- Gileyliyəm
- Dostum Nizami Bayramova həsr edirəm
- Qaldı
- Günəş çıxmaz otaqdan
- Hara gedir bu karvan
- Payız qoxulu küçələr
- Ümid qaldı gələn yaya
- Məktəb illəri
- Bənövşə
- Anladınmı pərişanlıq nədəndi?
- Dostum Rafiqin xatirəsinə
- Yelkənsiz gəmini tez udur dəniz
- Atacam birdəfəlik şairliyin daşını
- Aman Allah nə ömürdü yaşadım
- Aman Allah dünyada əlli il yaşamışam
- Ay mənim bənövşəm düşmüşəm bəndə
- Niyə həqiqətin dilləri laldı
- Acizlik
- Bu sevgi deyilmiş son pənah imiş
- Səni sevə — sevə saflaşıram mən
- Bircə gün sevgisiz yaşasam əgər
- Vida nəğməsi
- Yavaş — yavaş
- Sən yadıma düşürsən…
- Sən yanımda olanda
- Sən məni heç kimə vermə, əzizim
- Mən səni heç kimə vermərəm gülüm
- Dedim, bu yanmaqla kül ollam yəqin…
- Qorxu haqqında ballada
- Biz ikimiz bir nağılıq
- Hər kimdisə, özgəsidi
- Yadına düşəcəyəm
- Üz — üzə gələrik bir gün hardasa
- Qarabağ dağlarına
- Bu yaz da gələ bilmədik
- Xatirələr
- Bilmirəm, nə üzlə gəlim yanına
- Can verməyə nə var gülüm
- Qoşa planetik cazibəmiz yox
- Ay mənim şirin balam
- Özümü axtarınca
- Dostum
- Salam, Ağdam torpağı
- Ana
- Mən səni səslədim, mənə can dedin…
- Bu həyat görəsən nəyə bənzəyir?
- Hacı Qara
- Hər kiməm, beləyəm
- Qayıt, gözlərimdə sevinc alışdır
- Bu yay da belə keçdi
- Fərq qoyq bilmirsən yad ilə yara
- Kim helləyir bu daşları yoluma?
- Qarabağı qərq elədik dumana
- Bu gediş bir yuxu idi
- Şair Elman Tovuza
- Şair Vıdadi Ağdamlıya həsr olunur
- Şair Vüqar Kamilli Quliyevə həsr olunur
- Qatar getdi
- Heybət Hörmət
- Heybət Hörmətdən Vahid Çəmənliyə həsr olunan şer
- Getdi
- Tərk edilən ürəklər
- Molla Kəmər
- Şair Vüqarın «Eylə» rədifli qoşmasına cavab
- Necəsiz?
- Ha süzə — süzə
- Mən Kərəm olmadım məni bağışla
- Şair şəhər orbitində
- Qalıbdır
- Saçlarına dən salarlar
- Sən evcik qurmağa etmişdin adət
- Sən yazmısan…
- Gərək
- Bilmədik
- Qardaş
- Nə bilim
- Varmı?
- 20 yanvar şəhidlərinin xatirəsinə
- Adam var…
- Yaşadım yer ilə göy arasında
- Görəcəksən təzə məni
- Səni səndən gizlicə…
- Zəhra
- Dostum Adil Danilova həsr olunur
- Əllər
- Dünyanı sevgimiz xilas edəcək
- Sən məni hayana aparasıydın?
- Sən mənə bir ürək vermişdin, Allah
- Dünya dözümlüdür…
- Baxışlar
- Yenə sevincimi saldın didərgin…
- Yəni doğrudanmı dəyəri yoxdu
- Nə yatmısan qoca bağban…
- Elə qalamışam qəm ocağını
- Yenə payız gəlir…
- Elməddin Sərdara həsr olunur
- Elməddin Sərdara
- Bilmirəm, dünyanın harasındayam
- Çəmənlim
- Atam balası
- Oldular
- Ay şair…
- Əhməd Üştübünlüyə namə
- Köz üstündəyəm
- Su həmən sudu…
- Çox gəmgin ötmə
- Adil Şükürova həsr edirəm
- Qəzəl
- Üştübün
- Könül, qəm eləmə payız yetişdi…
- Gəldi
- Amanat kişi
- Ad ilə tanıma məni, əzizim
- Sevənin tanışı, bilişi olmur
- Fələklə nərtaxta oynama, gözəl
- Həyat yolundan şəkillər
Ömür adlı qatarın belə sürətlə hərəkət etməyi xəyalıma gəlməzdi. Mənimlə birgə yola çıxanların da qatardan belə tez düşəcəyini güman etməzdim. Amma, sən demə qatarlar dayanacaqlardan keçəndə hər kəs öz dayanacağında düşməli imiş. Mənim yol yoldaşlarımdan qatarı ilk tərk edən babam Abbas kişi oldu. Sonra anam Pərizad, atam Valeh, xalam Səriyyə, sonra İdris dayımla İsa dayım bir — bir qatarı tərk elədilər. Hürizad xalam xeyli yol yoldaşı oldu mənə. Sonra bir gün o da haqqın dərgahına qovuşdu.
Mənim sevdiyim insanlar! Bu gün mən sizin yer üzündə yaşayan səsiniz, sədanızam. Qələmə aldığım… yox, ürəyimin ən dərin guşələrindən süzülüb gələn bu misralarda sizin sevgi dolu qəlbinizin çırpıntıları yaşayır. Bu çırpıntılar mən durduqca vuracaq Sonra bir gün mən də estafeti sizin üzünü görmədiyiniz, amma sizi andıran nəvələrinizə, nəticələrinizə verib qatarı tərk edəcəm. Bilin ki, mən heç zaman sizi unutmadım. Həmişə ürəyimdə yaşadınız. Həmişə ürəyimdə yaşayacaqsınız.
Əzizlərim, mən bu kitabı sizin xatirənizə həsr edirəm!
Sizi canı qədər sevən Vahid Çəmənli.
Minnətdarlıq
Daha bir kitabla qarşınızdayam, əziz oxucularım. Sizin qarşınızda imtahan vermək asan deyil.
Qəlbinizdə şerə, sözə dərin maraq olduğunu, həm də mahir söz sərrafı olduğunuzu bilə — bilə yenə özümü oda atmışam.
Bilmirəm, yazdığım bu cızma — qaralar könlünüzü oxşaya biləcəyəmmi?
Amma bu kitabdan tək bircə şer, tək bircə bənd, tək bircə misra, tək bircə söz də xatirinizdə qalsa, özümü xoşbəxt hesab edərəm.
Əziz oxucularım, bu kitabı oxumağa sərf etdiyiniz, qəlbimdən süzülən hər bir kəlməyə qulaq verdiyiniz üçün Sizə minnətdaram.
Hələ uşaqlığımdan sazının, sözünün vurğunu olduğum atam aşıq Valehə, qayğısı, sevgisi ilə məni bəsləyib böyüdən anam Pərizada, mənim təhsil almağım üçün 6 — sinifdən məktəbi buraxıb işləməyə gedən qardaşım Zülfüqara, bir əlçim tifilliyindən çörəyimizi — yeməyimizi bişirən, paltarımızı yuyan bacım Qəndaba, atam — anam haqq dünyasına qovuşandan sonra bizə atalıq edən İdris dayıya, analıq edən Hürizad, Səriyyə xalalarıma minnətdaram.
Çəmənli adlı bir kəndə olan sevgisini, suyunu, havasını, Günəşini, torpağını mənimlə bölüşən, ağsaqqalından cocuğuna qədər canım qədər sevdiyim həmkəndlilərimə minnətdaram.
Gəncliyini, həyatının ən gözəl zamanlarını sərf edərək mənə həyat dərsi verə-verə elm öyrədən sevimli müəllimlərim — Qara müəllim, Bayram müəllim, Kamil müəllim, Şəmsəddin müəllim, Fərzəliyev Allahverən müəllim, Paşayev Allahverən müəllim, Məmməd müəllim, Xosrov müəllim, Səlbi müəllimə, Sabir müəllim, Musa müəllim, Quliyev Musa müəllim, Zülfüqar müəllim, rus dilinə dərin maraq oyadan İsmayıl müəllim — Sizə minnətdaram.
Mənə göstərdikləri səmimi münasibətə görə, hal — hazırda Taleh Nuruyevin rəhbərliyi ilə Ziyəddin İsgəndərov adına Çəmənli kənd orta məktəbində çalışan müəllim kollektivinə öz minnətdarlığımı bildirirəm.
İçimdə şerə, sənətə maraq oyadan sevimli müəllimim, Çəmənlimin gözəl şairi Şahmar Əkbərzadəyə minnətdaram.
Mənə mənəvi dəstək olan sevimli sinif yoldaşlarım Nizami Bayramova, Rəfiqə Rüstəmovaya, Allahverən Əliyevə, Çingiz Baxşəliyevə, Akif Abışova, Rafiq Piriyevə, Şahin Günəşliyə, Kamal Alışova… minnətdaram.
Ömrümün son 20 ilinin sadiq dostu, mənim «Nə ömürdü yaşadım» şerlər kitabımın ərəsəyə gəlməsində maddi, mənəvi dəstək olan Mahir Hacıyev — Sənə minnətdaram. O kitab olmasaydı, bu kitab da olmazdı.
Mənə böyük dəstək olan qürbətdə yaşayan dostlarım Adil Danilova, Camal Abdullayevə dərin minnətdarlığımı bildirirəm.
İncə zövqlü dostum Mayıl Adilov, mənim cızmaqaralarıma dəyər verdiyiniz üçün Sizə minnətdaram.
Hörmətli Doktor Müşfiq Mirzəyev, bir yazar kimi mənə dəyər verdiyiniz üçün Sizə minnətdaram.
Adını sevə — sevə andığım, atamın dostu, uşaqlığımdan bu günə qədər dərin bir məhəbbətlə sevdiyim Məhəmmədəli əminin övladları Cəfər bəy, Aydın bəy, bu gün həmin sevgini izafisi ilə mənə bəxş etdiyiniz üçün Sizə minnətdaram.
Müasir Azərbaycan Ədəbiyyatının azman nasiri, şairi, filosofu Firuz Mustafa müəllim, mənə göstərdiyiniz etimad üçün Sizə minnətdaram.
Bu kitabın ərəsəyə gəlməsində böyük əməyi olan dostum şair Vidadi Ağdamlıya minnətdaram.
Dostum, ellim, şair Zaur Ustac, zəhmət çəkib ön söz yazdınız. Bilirəm ki, bu asan olmadı. Ön söz kitabın simvoludur, onun vizit kartıdır. Zəhmətinizə görə Sizə minnətdaram.
Yazar insanın ailə üzvü olmaq çox çətindir. Əziz həyat yoldaşım Təranə, oğlanlarım Valeh, Aydın sizə həsr eləməli olduğum vaxtımı yazmağa həsr etdim. Sizə olan sevgimi şer dediyim cızmaqaralarımla bölüşdüm. Məni əfv edin.
Hörmətlə: Vahid Çəmənli
Ön söz
Bu yay da belə keçdi» -Allah bilir daha neçə belə yaylar keçəcək…
«Bu yay da belə keçdi» -yə keçməzdən əvvəl Vahid Çəmənli adının, imzasının üzərində bir az dayanmaq istəyirəm. Vahid Çəmənli — bu imzadakı Vahid elə Vahiddir bunun şərhə, əlavə izahata ehtiyacı yoxdur. O ki, qaldı Çəmənliyə bu torpaq olduqca müxtəlif sahələrdə sayılıb-seçilən, dəli-dolu oğulları ilə məşhurdur. Bu gün belə oğullardan biri Vahid Çəmənlinin sözünün hənirtisinə isinib, kölgəsində sərinləməyə çalışacağıq… Sözün əsl mənasında çox qurşaqlı iqlimə malik Azərbaycan torpağından pöhrələnib, qol-budaqlı söz ağacına çevrilmiş Vahid poeziyası elə zəngin və rəngarəngdir ki, onun bir budağında istədiyin qədər ağlamaq üçün bəhanə tapıb, ürəyini boşaldana qədər hönkür-hönkür ağlaya, digərində zəmanənin çirkin insanlarının eybəcər əməllərinə için-içindən gedənə qədər acı-acı gülə, bir budağında tənhalıqdan üşüyən zaman isinə, digərində isə üz qızardan əmməlləri görməmək üçün qaçıb, gizlənmək, necə deyərlər sərinləmək olar… Söz istidən düşmüşkən gələk «Bu yay da belə keçdi» məsələsinin üstünə… Vahid qardaşım bu işə Sənin əsrin dördə birindən çox vaxt ərzində gözünün nurunu, saçının qaralığını, qəlbinin fərahlığını verib böyütdüyün bu qollu-budaqlı söz ağacının (lap həyətimizdəki, Ağdamın dörd bir tərəfi görünən hündür qoz ağacı yadıma düşdü…) ən hündür budağından əlini gözünün üstünə qoyub göz işlədikcə baxdıqda belə görünür ki, «bu xəmir hələ çox su aparacaq…»
«Qardaşım, bu söhbəti hər gecə təkrarlanan bir yuxu ilə yekunlaşdırmaq istəyirəm. Ancaq, yuxuya keçməzdən də əvvəl onu qeyd edim ki, mən yuxu məsələləri üzrə mütəxəsisəm və bu barədə də köklü-köməcli bir yazım var. Hər bir yuxunun istər iradi, istərsə də qeyri — iradi bir əsası olmalıdır. Yəni mən yuxumun iki iradi əsasını reallıqda görmüşəm. Bunun birincisi Biçənək aşırımında Naxçıvanın dövlət sərhəddində əsas magistral asfalt yolun üzərinə tökülmüş, lap Qarqadan yığılan qrabilə oxşayan bir-neçə «samasvalt» şeben, bir də Dördyoldan üzü Ağdama tərəf gedəndə yolun üzərindəki topalar (Aqil Abbasın filmində) …
Hə indi gələk yuxuya — hər gecə yuxumda görürəm ki, reallıqda gördüyüm bu topalar kimi topanın üstündən keçib Tək Söyüdün yanından sevinə-sevinə kəndimizə tərəf gedirəm, qəflətən üzümlükdən çıxan öz əsgərlərimiz məni tutub saxlayırlar ki, bəs, sən qayda-qanunu pozmusan belə olmaz. Kor-peşiman yuxudan oyanıram. Səhərə qədər də yuxunun təsirindən çıxa bilmirəm, deyirəm, elə bu saat gəlib məni aparacaqlar. Indi mənim qardaşım, bizimki qalıb ancaq, Allaha. Uca Yaradan özü bizə kömək olsun.
Bu işlər düzəlsin, Sənin bu söz ağacın da ən hündür budağının lap ucunda bir zəfər nəğməsinin tumurcuğu tutsun, İnşaallah…
Var ol, qardaşım, Allah uzun ömür, can sağlığı versin, yaz, yarat…
02.08.2018.
Bakı.
Hörmətlə: Zaur Ustac.
Lə İləhə İlləllah
Hüzuruna gəlmişəm,
Lə ilahə İlləllah.
Sənə könül vermişəm,
Səndən dönmərəm billah.
Eşqim, amalım QURAN,
Məhəmməd Rəsulallah,
Məhəmməd Həbibullah,
Dostlarım — Haqq dostları,
Əhli Beyti Nurullah,
Lütvünlə məsud elə,
Kərəm eylə, Ya Allah!..
Sənsiz olsam Ya Həkim,
Sənsiz olsam Ya Əziz,
Ərşə çıxan ahımı,
Söndürə bilməz dəniz…
Nəsib eylə, yaşayım
Həyatımı tərtəmiz,
Sızlayan yaralara
Məlhəm eylə, Ya Allah!!!
Səndən başlar dirilik,
Əvvəli, Axiri sən…
Sən Xaliqsən, sən Qüddüs,
Həyatın təməli sən…
Sən Əzimsən, sən Xəbir,
Əliyyü, Vəliyyü sən…
Məni yolunda sabit
qədəm eylə, Ya Allah!!!
Dünyanı sevəni dünya unudur
Nə qədər dünyaya insanlar gəlib?
Milyondan birisən Çəmənli Vahid.
Əvvəlin bəllidi el arasında,
Sonun nə olacaq, nə bəlli, Vahid?
Yurdunu, elini, obanı tanı,
Yolunda mərdanə ver şirin çanı…
Damarda kim tutar çağlayan qanı?
Çox vermə özünə təsəlli, Vahid!
Ürəyim kövrəlib yenə bu axşam,
Suallar önündə çaşıb qalmışam…
Sönərmi meh ilə haqdan yanan şam?
Edər ürəklərdə təcəlli, Vahid.
Hər xalqın öz əsli, öz nəsli, boyu,
Əsli olmayanın quruyar soyu.
Mənim də xalqımı əsrlər boyu
Yaşadar neçə düz əməlli, Vahid.
Özün də, adın da haqdır, uludur,
Yaz, yarat, nə qədər canın suludur.
Dünyanı sevəni dünya unudur,
Yapışma dünyadan dördəlli, Vahid!
Mənim ana dilim
Mənim ana dilim, ulu Türk dilim,
Səni gözüm, könlüm anbaan çəkir.
Bu dildə deyənə, yazana qurban,
Hər sözü, cümləsi şöhrət, şan çəkir.
Bu dildə edəsən yar ilə ülfət,
Dost ilə dəyərli, mənalı söhbət…
Şair, qələminə, təbinə qüvvət,
Hər sözün canımdan sanki can çəkir.
Hər sözün öz dadı, istotu, duzu,
Hər sözdə min gözəl işvəsi, nazı,
Nəğməmdə Ələsgər sazı, avazı,
Üzeyir bəstəyir, zilə Xan çəkir!
Rəbbim dil verməyib, dürr verib bizə,
Maşallah, nəmxuda, gəlməyək gözə…
Sanki bal qatılıb kəlməyə, sözə,
Bu şəkər dadını Vahid, qan çəkir.