Алла тағала ақылды жаратып, одан: «Мен кіммін, сен кімсің?» – деп сұрапты, ақыл мүдірместен: «Сен менің жаратушы иемсің, мен сенің құлыңмын», – деп жауап қатыпты. Осы сауалдың кезегі адам бойындағы нәпсіге келгенде, нәпсі: «Мен менмін, Сен сенсің», – деп кекірейіпті. Хақ тағала нәпсіні тәубесіне түсіру үшін жаһаннамға тастап, азаптапты. Кейін қайта алдырып: «Әй, нәпсі! Мен кіммін, сен кімсің?» – деп қайта сұрапты. Нәпсі баяғы кесірлігі мен қиқарлығынан танбай: «Мен менмін, Сен сенсің», – депті. Сөйтіп, Алла тағала оған қандай азап таттырса да, райынан қайтпапты. Кейін нәпсіні аштықпен азаптап: «Әй, нәпсі! Мен кіммін, Сен кімсің?» – дегенде, жүні жығылып, тәубесіне түскен нәпсі: «Сен менің мейірімді иемсің, мен сенің қауқарсыз құлыңмын», – деп жауап қатқан екен.