Енді салтанатпен бар да адамның жүрегінен жай ал! – деді. Осыны естігенде Махаббат шаттанып сала берді. Ерекше шаттықпен Адам атаның жүрегіне сүңгіп кетті. Адам ата сол сәтте Хауаға ынтық болды. Мөлдіреген Махаббаттың сәулесі екеуін де елжіретіп сала берді. Махаббаттың құдіреті осылай басталыпты. Жебірейіл болса Махаббатың құдіреті мен хикметін сол күйі түсінбеді. Хикметін ұқпағандықтан оны Аршы, Күрсі, Жәннатқа еріксіз жайғастырмақ болды. Сондықтан Махаббат періштенің бойына жұқпады. Кімде кім Махаббаты еріксіз жетектеп, қара күшке салатын болса оның нұры мен сыры пендеге дарымайды. Махаббат нығметінен мақұрым қалған кісі ғашықтар теңізіне түсе алмайды