Тақсыр, тіршіліктің тірегі не? – деп сұрады. Әзірет Сұлтан:

– Махаббат, – деді.

– Оның жайы қайда?

– Жүректе. Тәңірі тағала бір сипатынан махаббатты жаратты. Жебірейіл періштеге: «Махаббатқа жай іздеп, жақсылап жайғастыр» деді. Періште оны Аршыға орналастырды. Махаббат ол жерде ұзақ тұра алмады. Мазасы қашып тыпыршып кетті. Болмағасын Күрсіге апарып қойды. Махаббат Күрсіден де тиянақ таппады. Ол жерде өзін керексіз сезініп кетіп қалды. Жебірейіл енді оны жұмақтың төріне шығарды. Махаббат оны қош көрмеді.