Kitobdan iqtiboslar  Шчароўскiя дажынкi

I я, мае дзеткі, на дажынках быў, Піва дый гарэлкі досыта папіў, I па барадзе цякло. Да і у роце было, Бо гэта, браткі, праўда, а не казка.
Fikr bildirish
Кухар панскі,- відны. складны! Домкаю звалі яго. Ен к сіротцы прывязаўея, Душою, сэрцам аддаўся Дый не пажалеў таго!
Fikr bildirish
Так чэсць сваю вінна Тадорка Грыпіне, Усе прыеудзілі вяночак дзяўчыне!!!
Fikr bildirish
Падступіце бліжай, дзяўчаты, ка мне! Каторай з вас рукі намараны ў сажу, Та пачціва дзеўка - - так гаданне кажа.
Fikr bildirish
А Агатка губу кулаком заткала, Спадцiшнка хахоча: бабу ашукала!
Fikr bildirish
Думае: «Пастойце! — абману я вас!» Мезіным пальцам вось не зачапіла Рэшата, ні пеўня. — набок адскачыла Дый сказала бабе: «Ужо. мая зорка!» —
Fikr bildirish
Катера з вас будзе пачціва, сумленна, Няхай смела рукі пад рэшата садзіць, Няхай пеўня зверху тры разы пагладзіць, Пявун сядзець будзе спакойна і ціха; Каюра ж няхнена - той, дзетачкі, ліха! о як пявунчыка пагладзіць рукамі, Крыкне «кукараку!» - пачуеце самі.
Fikr bildirish
Падай мне, Акула, пеўня маладзенька, Затушыце агонь, штобы цёмна стала».
Fikr bildirish
Яна, баш, на долю злу не наракала, Вось толькі малітву ціхонька шаптала, Штоб яе нявіннасць Бог выказаў ясна,
Fikr bildirish
Быў жаніх Домка,- нашто ж ёй гуляці З другімі?
Fikr bildirish