Уладзімір Жылка

Ганебны назаўсёды дзень...

* * *

 

Ганебны назаўсёды дзень,

Праклятая ў вяках гадзіна...

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

Зганяюць люд сюды сілком

Хрысціць на бераг рэчкі.

Пакорна йдуць чужым багом

Служыць слухмяныя авечкі.

 

Чакаюць іх, як крумкачы,

Ксяндзы з крыжамі над вадою.

Да Вільні зграю іх з Пальшчы

Прывёў Ягайла-князь1 з сабою.

 

Ягайла, здраднік веры дзедаў,

Ці думаў, князь, над тым,

Што чыніш ты, ці добра ведаў,

Каб знаў ты, што гатуеш дым.

 

Разбураны святыняў сховы,

Патух, разбуран Зніч2 святы,

Зняважаны чужым дубровы...

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

Пачуй мой голас грэшны, слабы,

Пярун3, я твой слуга й святар,

І мне цярпець далей нягожа,

Чаму не шлеш маланкі з хмар,

Чаму маўчыш ты, Божа?!